Onze eerste week in Mali kan gezien worden als een soort pauze. Na de etappes vakantie vieren in Europa en Marokko, spanning en sensatie in Westelijke Sahara en Mauretanie, en de korte kennismaking met Senegal, is de ‘time out’ welkom. Het vele stof van ons afblazen, uitrusten en bekenden bezoeken, alvorens de reis te hervatten voor de volgende etappes: Mali, Burkina Faso en tot slot Benin. We zijn dus ongeveer halverwege wat etappes betreft, een stuk verder wat betreft kilometers (ruim 9000 km op de teller, en ongeveer 2500 te gaan) en op twee-derde wat reistijd betreft. Gelukkig kan je van hier in een dag en vijf uur naar Cotonou doorblazen (red. Martijn Lafeber en met dank aan google:)).
In Kita troffen we de voorbereidingen voor onze pauze: een grondige schoonmaak van auto, fietsen en alle bagage afgestoft, inclusief wijzelf. Onze coordinator van de stedenband Voorschoten-Kita, Harouna Sidibe, nam ons op sleeptouw. Eerst de carwash. Hilarisch hoe de auto hier ook van binnen schoongespoten wordt met de tuinslang, dat droogt zo weer. Voor het enorme bedrag van ruim 2 euro (1500 CFA) werd door twee mannetjes twee uur geboend tot onze bruine RAV weer rood zag. Ondertussen bezochten wij de burgemeester, de afdeling burgerlijke stand en de markt. ‘s Avonds werd Harouna beloond voor zijn inspanningen met een traktatie van een volledige kip (geen fiets-kip uiteraard, wel wat extra vet om de benen), waarvan een deel in de doggy-bag meeging voor dochterlief. Al uitbuikend leerden we Harouna het spelletje Carcassone, en ondertussen konden de mannen elkaar bijpraten op voetbal-gebied.
Nu was Bamako echt ‘om de hoek’: 185 km glad asfalt, even gas geven en doorglijden. Dagmar volgens nieuwe traditie vooruit op de fiets, een uurtje later gevolgd door Lars in de auto. Na een echte koek-en-zopie met verse koffie tuften we saampjes door.
Feilloos wisten we de weg te vinden naar ons logeeradres te Niarela (Bamako), bij de familie Dankelman. Sander en Astrid en hun dochters Federica en Laura hebben ons grandioos opgevangen en ons echt thuis laten voelen. Ineens hadden wij ook beschikking over een kok, huishoudster, gardien en chauffeur. Hier vonden we precies waar je zo naar verlangt onderweg zijnde...gezins-gezelligheid, rust, een lekker bed, wasmasjien, koelkast met eten, een zwembad, een uitvalsbasis voor afspraken, activiteiten en regeldingen. We hebben genoten van het meemaken van het gezinsleven van zo dichtbij en het was een super kennismaking, niet alleen met de Dankelmannen, maar ook met hun Nederlandse vrienden!
Have a break
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Twitter
Facebook
Flickr
RSS
0 reacties: (+add yours?)
Een reactie posten