Maar welke pieken hebben inmiddels de revue gepasseerd, terwijl ons ziek, zwak en misselijk op de weg begaven? In vogelvlucht….
We genoten van heerlijke fietstochten door boomrijk heuvellandschap, met bakkies pleur in dorpjes onder het genoegen van een kletspraatje (al dan niet in bambara). We lunchten bij de plaatselijke (gelijknamige) Mc Donalds in Banfora: couscous met saus en brochette capitaine, met de gebruikelijke liter cooooola. We doorkruisten uitgestrekte rietplantages en zochten verkoeling door onder de sproei-installatie door te fietsen. De echte cooling-down pakten we in de waterval Karfiguela, ik dacht dat ik echt stoom zag opstijgen en gesis hoorde toen ik te water ging. We aten pizza bij het maanlicht in campement Baobab. En dat was dan enkel nog maar dag 1…
We bezochten de Domes de Fabedougou, rare ronde rotsformaties, vlak na zonsopgang. We bepakten en bezakten onze fietsen met boodschappen voor de opvolgende dagen in de straatjes van Banfora. We hingen in de hangmat en in de boomhut bij te komen van de hitte. We bespiedden hippopothalamos, nijlpaarden, in het Lac Tengrela. We beklommen de Pics de Sindou, met vergaand uitzicht en wegglijdende zon. We testten de hangmatten in campement Soutrala uit den treuren uit. We genoten (in den beginne) van vele bordjes ‘riz avec sausse’. We liftten met een Frans stel mee in de auto om de ruines van het dorpje Niansogoni tegen de rotswand (vergelijkbaar met Pays Dogon voor kenners) en een pottenbakkers dorp te bezoeken. We dompelden ons onder in het nabijgelegen stuwmeer. We fietsten tot bijna aan de voet van de Tena Kourou, de hoogste berg van Burkina…en de beklimming hiervan en het volbrengen van het totale circuit zullen in toekomende tijd een gegronde reden vormen om nogmaals terug te komen…om de aftocht maar een positieve draai te geven ☺.
Onder tussen zitten wij onderuitgezakt naast een paar lege pizza-dozen en half-leeg infuuszakje naar de Franse buis te kijken: hoogstaande zaterdag-avond shows. Dan zie je weer wat je ‘mist’. Ergens vanavond of vannacht zal dat zakje wel leeg raken, ‘y’ a pas de probleme’. En dan hijs ik Lars op zijn fietszadeltje en duw hem terug naar ons hotelletje.
Tour de Faso
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Twitter
Facebook
Flickr
RSS
1 reacties: (+add yours?)
Prachtig om jullie reis zo te kunnen volgen.Schitterende foto's.
Geniet er van !!
Liefs Be en Dinah Schuth
Een reactie posten