FESPACO: films op z’n Afrikaans

Al ergens halverwege Mali kwamen wij erachter dat wij precies in de tweejaarlijkse periode van het grote Afrikaanse filmspektakel, FESPACO, in Burkina Faso zouden rondzwerven. Dus alhoewel Ouagadougou niet direct voor deze reis boven aan ons lijstje stond, besloten we dat we deze Afrikaanse meute niet aan onze neusjes voorbij konden laten gaan.
In alle uithoeken van Burkina (tenminste de uithoek die wij bezochten ;), en ja we zaten in een echte uithoek: onze telefoon werd al verwelkomd in Ivoiriaans grondgebied) gonsde het: allerlei verhalen deden de ronde over de meer dan 100 films die tentoon gesteld gingen worden.
We hadden nog net vanuit Mali contact op kunnen nemen om het laatste plekje op een terras van een hotel te reserveren voor onze smalle campingmatjes en klamboe, hebben we mooi even een ‘gewild’ plekje voor andermans neus weggekaapt. Zo kwamen we op 1 maart terecht op het rustieke grondgebiedje van Dalila, een Frans-Algerijnse jongedame die hier een hotelletje runt. In haar begroeide binnen-tuintje komen de hotelgasten in de frisse ochtendlucht bijeen voor bakjes koffie en pain de campagne, om elkaar bij te praten over hun 31e of 48e bezichtigde film. Gelukkig is Dalila net als wij best wel eens in voor een filmpje op zijn tijd, maar niet zo cinema-fiel als sommige gasten die enkel en alleen voor dit festival naar Burkina afreisden. Dus terwijl Dalila zo nu en dan haar schaar in mijn pony zet en mijn haren bijpunt praten we elkaar bij over de wel-of-niet ‘musts’ van dit Afrikaanse gebeuren, zoals…

Le Mec Ideal, film uit Cote-d’ Ivoire, Comedie, romantique

In deze voor Afrikanen romantische en hilarische film is de rijke dochter Estelle op zoek naar de ideale man om mee te trouwen. Tegen de wil van haar ouders heeft zij een beauty- salon gestart, waar een groot deel van de film zich afspeelt. De klungelige jongeman op de hoek, van de wasserette, is tot over zijn oren verliefd op haar, maar maakt natuurlijk totaal geen kans. Estelle laat dan ook geen moment lopen om hem dit duidelijk te maken, en hij laat geen gelegenheid passeren om zijn ondergeschiktheid aan haar en onhandigheid te tonen….totdat hij indruk op haar weet te maken door haar heldhaftig te redden van drie overvallers (die hij zelf heeft ingehuurd, en waar zij later natuurlijk achter komt). Ondertussen weet een rijke advocaat, en vriend van onze nerd, Estelle te schaken…de vrienden hebben niet door dat zij dezelfde dame aan het daten zijn…dat leidt natuurlijk tot allerlei misverstanden en problemen, waarbij de nerd eerst genadeloos buiten de boot valt, maar Estelle in haar bruidsjurk (en hij in zijn onderbroek) toch terug weet te veroveren….
Om tot deze voorspelbare slotsom te komen had de regisseur een luttele 110 minuten nodig. Alle emoties liggen er tot in het kwadraat van Amerikaans boven op, maar het Afrikaanse publiek geniet! ‘En dat is uiteindelijk waar een goede film om gaat, hij moet het publiek aanspreken’, zoals een Franse regisseuse, van een film over Touareg in Niger, op de stoel naast me, stelt.

Notre Etrangere, film uit Burkina Faso

De Frans-Burkinabe regisseuse van de film heeft in deze mooie film laten zien hoe een Burkinabe, geadopteerd en opgegroeid in Frankrijk zich buitenlander voelt wanneer zij op zoek gaat naar haar echte moeder in Bobo-Dioulasso. Ze treft alleen een oude tante en een vervallen huis, en weet niet hoe om te gaan met de gebruiken in haar eigen land. Ze ziet er uit als Afrikaanse, maar gedraagt zich als Europees, waardoor ze zich heel opgelaten voelt. Tegelijkertijd zie je het verdriet van haar moeder, die in Parijs werkt, en verlangt naar haar eigen kind.

Ondanks dat we maar 2 van de meer dan 100 films hebben gezien, toch een indruk kunnen krijgen van het festival: de films die de werkelijkheid van de Afrikaanse alledag tonen, de verlangens van de Afrikanen, de problemen…de gezelligheid en feestelijkheid van ’s ochtends vroeg tot in de vroege uurtjes op de festival-terreinen, de ambiance met muziek, overal eet- en drinkstalletjes, bios ‘en plein air’, en de mensen, mensen, vele mensen die erop af komen….mooi om de melting pot van vele Afrikaanse landen bijeen te zien…en daarnaast gezelligheid, we liepen al ons eerder ontmoete reizigers van rond Banfora en Bobo weer tegen het lijf: ‘kijk daar heb je die twee rare lieve Hollandse fietsertjes!’