Lang leve het dédouaner..episode 2

Bijna een maand geleden overhandigden we een enorme stapel flappen, welgeteld een miljoen Francskes, aan een vriendje van Claude, Modeste genaamd (heel bescheiden kon ik hem niet noemen hoe hij achter zijn enorme luxe bureau grote praatjes had over de handel en zaakjes rond de haven, maar goed…wellicht toch een aanmoediging zo een naam?). Het duurde even, maar na heel wat zweten konden we onze gele nummerplaat afplakken met een IPS nummer, oftewel, een tijdelijke nummerplaat die aangeeft dat je solliciteert naar een echte Beninse plaque. Een mooi stapeltje papiertjes met indrukwekkende stempels werd bijgeleverd, waar de plaatselijke politie zodanig van onder de indruk zou moeten zijn dat zij onze de vrije weg zouden bieden. Helaas bleek afgelopen weekend na het Koninginnedag feestje ‘en plein nuit’ de politie niet zooo onder de indruk…de Controle Technique (APK) was wel bijgevoegd inclusief bonnetje van betaling, maar helaas niet ingevuld en afgestempeld…dat betekent alle papieren, paspoort en verzekering incluis inleveren…Dat klonk ons niet heel verleidelijk in de oren zo middernacht, en dan maandags melden in een kantoortje? Lars besloot het gezeur af te kopen met een kleine 8 euro en zo werd een sessie van bijna een uur ouwehoeren koeltjes afgesloten.
De volgende dag hing ik natuurlijk meteen bij ons bescheiden vriendje aan de telefoon…wat dit te betekenen had. Nota bene, de voorlopige sticker verloopt binnen enkele dagen, en de Beninse nummerplaat is in geen velden of wegen te bekennen. Tja, die APK…dat betrof ‘une oublie’, kortom iemand had wel het geld geïnd, maar was even vergeten om zijn werk te doen…kan gebeuren toch? En wat betreft de nummerplaat..laten we ons maar eens gaan melden bij Interpol, want inderdaad die tijdelijke plaque die verloopt al bijna, en er moet dus eerst even bijbetaald worden om die te verlengen. Interpol is in het leven geroepen om iets te doen aan het vele invoeren van gestolen auto’s uit Europa, en betekent in werkelijkheid: een extra overheidslaag in het proces van invoeren: nog een loketje erbij waar de zakken gevuld kunnen worden met geld. Zoals ons vriendje Lambert het stelt: Er moet hier nog veel gebeuren voordat we er zijn…en om geen mentale breakdown te krijgen, kun je maar beter op een gegeven moment een duit in het zakje doen. Alternatief is maandelijks je tijdelijk nummerplaat verlengen. De vraag is dan: zijn wij al bijna klaar voor een mental breakdown, of wachten we nog even met betalen?
Mijn bezoekje aan Interpol met een enorme zwetende Beninees, een vriendje van Modest, van ons vriendje Claude, verliep nog niet geheel succesvol. Eerst een loketje hier voor registratie, dan een volgend loketje aan de andere kant van de wijk, drie files verderop…en daar ging de big mama nog niet akkoord…want waar was het tweede papiertje van onze autopapieren gebleven? Ja dat vroeg ik mij en mijn vriendjes die ochtend ook al af…waar is dat tweede onderdeel? Ik heb beide met de miljoen FCFA overhandigd, maar slechts eentje terug ontvangen…wie heeft dat papiertje opgegeten? Het antwoord op de vraag is voor het zwetende vriendje van Modeste simpel: ’die vrouw daar, die ken ik, ik werk dagelijks met haar, ik heb haar 20.000 Franc toegeschoven en dan doet ze nooit moeilijk, maar nu staat die blanke erbij en is het ineens niet genoeg. Iedereen is hier zo gecompliceerd!’ Wat een corrupte boel!’
En daarmee is de vraag betreffende onze autopapieren beantwoord…we laten het laatste papiertje dat ik nog had achter bij de big mama, inclusief Lars zijn paspoort, en terwijl hij al schreeuwend en scheldend iets aan een ander vriendje duidelijk maakt door zijn mobiel, rijd ik rustig weer door drie files vrachtwagens terug naar kantoor, morgen beter mag ik hopen…